Epicka droga motocyklowa · Austria
Nockalmstraße z Innerkrems do Ebene Reichenau
| Drogi | droga płatna bez numeru (Nockalmstraße) |
|---|---|
| Długość | ok. 35 km Innerkrems – Ebene Reichenau (OSRM, szacunkowo; zarządca podaje 34 km): ok. 8 km podjazdu na Eisentalhöhe, ok. 13 km w dół do doliny Karlbad i z powrotem w górę na Schiestelscharte, ok. 14 km zjazdu do Ebene Reichenau |
| Przełęcze | Eisentalhöhe (2042 m), Schiestelscharte (2024 m) |
| Charakter | przełęcz, serpentyny |
| Sezon | zwykle od początku maja do końca października; zimą zamknięta, a motocykle nie mogą wjeżdżać między 18:00 a 8:00 [daty co roku zależne od śniegu, do sprawdzenia przed wyjazdem] |
| Najwyżej | Eisentalhöhe, ok. 2042 m (parking przy drodze; najwyższe miejsce jezdni na ramieniu szczytu Eisentalhöhe 2180 m) |
| Druga przełęcz | Schiestelscharte 2024 m, przy schronisku Glockenhütte |
| Zakręty | 52 nawroty, w gwarze karynckiej „Reidn”, każdy nazwany od miejscowej rośliny; nachylenie do 12% |
| Budowa | plan z 1970 r., otwarta w 1981 r. przez prezydenta Rudolfa Kirchschlägera |
| Ochrona | rdzeń dawnego parku narodowego Nockberge (od 1987 r.), od 2012 r. rezerwat biosfery UNESCO Salzburger Lungau & Kärntner Nockberge |
| Ruch | ok. 230 tys. odwiedzających w sezonie (według zarządcy) |
| Myto | motocykl 18,50 € (2026) |
| GPX | ślad drogi (OpenRouteService, sprawdź w nawigacji) |
O drodze
Nockberge, góry na pograniczu Karyntii i salzburskiego Lungau, wyglądają inaczej niż reszta Alp Centralnych: zamiast ostrych grani mają łagodne, zaokrąglone kopuły pokryte trawą i kosodrzewiną, po miejscowemu „Nock'n”, a żaden szczyt nie przekracza 2400 m. Na tych halach od stuleci pasie się bydło, owce, kozy i konie, a wśród lasów z limbą i modrzewiem stoją drewniane chaty pasterskie. W 1970 r. karyncki radny krajowy Herbert Bacher zaproponował szosę przez hale, która miała ożywić turystykę i połączyć budowaną wtedy autostradę Taurów z doliną Lieser i środkową Karyntią. Drogę poprowadzono w dużej części starymi drogami pasterskimi, z jak najmniejszymi nasypami i wykopami, a budowa trwała jedenaście lat.
Szosa miała być tylko początkiem: plan przewidywał dwie wsie hotelowe na 3000 łóżek i 18 kolei linowych, czyli nowy ośrodek narciarski w sercu Nockbergen. Przeciw ruszyła inicjatywa obywatelska, a w głosowaniu w 1980 r. 94% Karyntczyków opowiedziało się przeciw masowej turystyce w Nockbergen. Rok później, w 1981 r., prezydent Rudolf Kirchschläger otworzył drogę jako płatną szosę widokową i chwalił „zgodę techniki z naturą”. Od 1 stycznia 1987 r. otwarte hale po obu stronach jezdni tworzyły rdzeń parku narodowego Nockberge, a w 2012 r. UNESCO uznało obszar za rezerwat biosfery Salzburger Lungau & Kärntner Nockberge, w którym chroni się nie dziką przyrodę, tylko krajobraz kulturowy: pasterstwo na halach, małe mleczarnie i ograniczone pozyskiwanie limby i kozłka celtyckiego (Speik), aromatycznej rośliny tych gór. Od 1995 r. drogą zarządza ta sama spółka co Großglockner-Hochalpenstraße.
Od 2006 r. każdy z 52 nawrotów ma tablicę z nazwą rośliny w miejscowej gwarze (np. „Kranawet-Reidn” – nawrót jałowca), a kilka nazwano na cześć znanych Karyntczyków, m.in. mistrza olimpijskiego w skokach Thomasa Morgensterna. W połowie drogi, w dolinie pod Eisentalhöhe, stoi Karlbad (ok. 1690 m), ostatnia taka łaźnia chłopska we wschodnich Alpach: zimną wodę ze źródła wlewa się do 14 wyciosanych z modrzewia koryt i podgrzewa wrzucanymi do niej rozżarzonymi kamieniami, a kąpiący leży przykryty deską, spod której wystaje tylko głowa. Łaźnia działa od XVII w., obecny dom kąpielowy pochodzi z 1862 r. Drugą przełęcz, Schiestelscharte, zajmuje schronisko Glockenhütte z bezpłatną wystawą o rezerwacie biosfery, a za nią droga schodzi do Ebene Reichenau na szosę B95 przez Turracher Höhe.
Na drodze
- Innerkrems – Eisentalhöhe (ok. 8 km): za kasą pod Innerkrems droga wspina się nawrotami przez las na otwarte hale; to najbardziej górski fragment, z widokiem na lodowce Wysokich Taurów na zachodzie.
- Eisentalhöhe – Karlbad – Schiestelscharte (ok. 13 km): zjazd w dolinę z Karlbadem i ponowny podjazd. Droga nie ma jednej przełęczy, tylko faluje: łagodne łuki i nawroty na zmianę, nachylenie umiarkowane, do 12% na krótkich odcinkach.
- Schiestelscharte – Ebene Reichenau (ok. 14 km): długi zjazd w las i dolinę, końcówka już poza bramą płatnego odcinka, na drogę B95.
- Na jezdni: na halach wzdłuż drogi pasą się bydło, owce i konie, które bywają na jezdni, a na zakrętach zostają po nich odchody; latem dużo samochodów turystów, którzy stają przy punktach widokowych. Zarządca wprowadził ograniczenie do 70 km/h.
- Pogoda: na ponad 2000 m pogoda zmienia się szybko; po burzy jezdnia długo schnie w cieniu lasu, a jesienią rano może być ślisko od szronu.
- Kierunek: od Innerkrems od razu wjeżdża się na najwyższy fragment z widokiem na Taury; od Ebene Reichenau podjazd prowadzi najpierw długo przez las, a hale otwierają się dopiero pod Schiestelscharte.
Praktycznie
- Tankowanie: na drodze i w Innerkrems stacji nie ma. Od północy najbliższa stacja jest w Kremsbrücke, ok. 10 km od kasy, a całodobowa w Eisentratten, ok. 16 km; od południa całodobowe stacje są przy drodze do Bad Kleinkirchheim, ok. 5–10 km od Ebene Reichenau (stan na 2026-11, źródło: OpenStreetMap) [godziny otwarcia do sprawdzenia przed wyjazdem].
- Opłaty: droga płatna, kasy na obu końcach płatnego odcinka. W 2026 r. bilet na motocykl kosztował 18,50 €, na motocykl elektryczny 17,50 €; „Tour-Ticket” na motocykl za 55,50 € obejmuje po jednym dniu na tej drodze, Großglockner-Hochalpenstraße i Gerlos Alpenstraße (w przedsprzedaży w klubach ÖAMTC, ARBÖ i ADAC 51,50 €) (stan na 2026-11, źródło: nockalmstrasse.at) [ceny do sprawdzenia przed wyjazdem].
- Sezon i godziny: droga jest otwarta zwykle od początku maja do końca października; obecnie stoi zamknięta do początku maja 2027 r. Motocykle nie mogą nią jechać między 18:00 a 8:00, a przejazd trwa ok. 45 minut, więc ostatni wjazd motocyklem jest o 17:15 (stan na 2026-11, źródło: nockalmstrasse.at) [do sprawdzenia przed wyjazdem].
- Ruch: droga nie należy do sieci krajowych liczników; zarządca podaje ok. 230 tys. odwiedzających w sezonie, co czyni ją jednym z trzech najczęściej odwiedzanych celów wycieczek w Karyntii (źródło: nockalmstrasse.at). Przyczepy kempingowe mają wjazd zabroniony (źródło: Wikipedia) [do sprawdzenia].
- Postoje: parkingi dla motocykli (Bikers Point) z bezpłatnymi szafkami na kask i kurtkę na Eisentalhöhe i na Schiestelscharte przy Glockenhütte; przy drodze kilka schronisk i gospód, ścieżki przyrodnicze i bezpłatne wystawy [godziny otwarcia do sprawdzenia przed wyjazdem]. Łaźnia w Karlbadzie działa jako kuracja dla gości, a nie atrakcja do zwiedzania wnętrz [do sprawdzenia].
Źródła (12)
www.nockalmstrasse.at/de/die-nockalmstrasse, www.nockalmstrasse.at/de/die-nockalmstrasse/g..., www.nockalmstrasse.at/de/die-nockalmstrasse/motorrad, www.nockalmstrasse.at/de/die-nockalmstrasse/u..., www.nockalmstrasse.at/de/fuer-ihren-besuch/pr..., www.nockalmstrasse.at/de/naturerlebnis-nockal..., de.wikipedia.org/wiki/Nockalmstraße, de.wikipedia.org/wiki/Turracher_Höhe, austria-forum.org/af/AustriaWiki/Karlbad, www.tourentipp.com/portal/touren/347/pdf/get, www.openstreetmap.org/node/105940912, www.openstreetmap.org/node/1851314511