Port del Cantó to najwyższy punkt wschodniego, katalońskiego odcinka N-260, drogi nazywanej Eje Pirenaico, czyli Osią Pirenejską. Biegnie ona przez całe hiszpańskie Pireneje, od granicy francuskiej koło Portbou nad Morzem Śródziemnym do Sabiñánigo w Aragonii, i jest najdalej na północ położoną krajową drogą Hiszpanii ze wschodu na zachód. W przeciwieństwie do większości dróg krajowych, budowanych od podstaw w połowie XX w., Oś Pirenejską złożono w latach 80. z istniejących wcześniej dróg lokalnych i drugorzędnych. Stąd jej zmienny charakter: obok szerokich, przebudowanych odcinków są wąskie i kręte, a odcinek z La Seu d'Urgell do Sort przez Cantó należy do tych najstarszych w charakterze. Przełęcz leży dokładnie na 260. kilometrze drogi o numerze 260, na granicy comarek Alt Urgell i Pallars Sobirà, czyli między dorzeczami Segre i Noguera Pallaresa.

Droga wspina się z doliny Segre koło Adrall na długości ok. 25 km i ok. 1070 m w pionie, ze średnim nachyleniem nieco ponad 4%; prawie połowę przewyższenia zdobywa na pierwszych kilometrach. Od strony Sort podjazd jest krótszy i bardziej stromy: ok. 19,5 km i ok. 1040 m. Na szczycie leżą otwarte, trawiaste hale z czerwoną ziemią, z widokiem na pasma Pirenejów i Prepirenejów. Dawny kamień w kształcie człowieka, od którego przełęcz nazywano Coll de la Pedra del Cantó, przepadł w połowie XX w.; w 2017 r. mieszkańcy obu comarek ustawili w jego miejscu nowy, symboliczny głaz, z okazji 20-lecia linii autobusu na żądanie Passem el Cantó, który łączy obie doliny przez przełęcz.

10 lipca 2016 r. przez przełęcz przejechał Tour de France: 9. etap z Vielhy do Andory (Arcalís) zjechał z Port de la Bonaigua do Sort i stąd wspiął się na Cantó (w klasyfikacji górskiej 1. kategoria), by zjechać do Montferrer i La Seu d'Urgell. Na tym etapie z wyścigu wycofał się Alberto Contador, dwukrotny zwycięzca Touru. Następnego dnia kolarze ruszyli z Andory na Port d'Envalira (2408 m), najwyższą przełęcz drogową Pirenejów, do której z La Seu d'Urgell jest tylko ok. 10 km do granicy Andory i dalej drogą CG-2 przez cały kraj.

Sort na końcu zjazdu, dawna siedziba hrabiów Pallars, ma dwie sławy. Pierwsza to rzeka Noguera Pallaresa, uchodząca za jedną z najlepszych w Europie do raftingu: od wiosny do jesieni pontony spływają ok. 17 km z Llavorsí do Sort. Druga to kolektura loterii La Bruixa d'Or („Złota Czarownica”), założona w 1986 r., która dzięki nazwie miasteczka (sort to po katalońsku „szczęście”, choć nazwa ma inne pochodzenie) od 2001 r. jest największą kolekturą loterii w Hiszpanii. Główną wygraną loterii bożonarodzeniowej, El Gordo, sprzedała tu w latach 2003, 2004 i 2007, a kupujący do dziś pocierają losy o miotłę czarownicy przy wejściu. Zachodni odcinek tej samej drogi, z przełęczami Coll de l'Espina i Coll de Fadas oraz wąwozem Ésery, opisuje Coll de Fadas i Congosto de Ventamillo.