Epicka droga motocyklowa · Argentyna
Abra del Acay: Ruta 40 z San Antonio de los Cobres do Cachi (RN40)
| Drogi | RN51, RN40 |
|---|---|
| Długość | ok. 147 km: ok. 44 km San Antonio de los Cobres – Abra del Acay, ok. 47 km dalej do La Poma i ok. 57 km do Cachi (OSRM, szacunkowo); z tego ok. 120 km szutru |
| Przełęcze | Abra del Acay (4953 m) |
| Charakter | przełęcz, serpentyny, szuter, płaskowyż |
| Sezon | pora sucha, najlepiej IV–V i X–XI; w porze deszczowej (XII–III) wezbrane brody i osuwiska, w zimie (VI–VIII) mróz i lód na jezdni; przymrozki na przełęczy przez większą część roku [do sprawdzenia przed wyjazdem] |
| Najwyżej | Abra del Acay, 4953 m według OSM; tablice na przełęczy podają 4895, 4959 i 4995 m, inne źródła ok. 4972 m |
| Kilometr | km 4601 Ruta 40, najwyższy punkt całej drogi |
| Nawierzchnia | szuter i ubita ziemia od kilkunastu km za San Antonio de los Cobres do okolic Payogasty, asfalt tylko na obu końcach (OSM, 2026-10) |
| Otwarcie | po budowie od lat 50.; 1960-07-08 według Wikipedii, 1961-07-09 według przewodnika Turismo Ruta 40 |
| Pomnik przyrody | Monumento Natural Abra del Acay, ustawa prowincji Salta nr 6808 z 1995-11-09 |
| La Poma | ok. 3015 m; trzęsienie ziemi 1930-12-24, według INPRES 31 zabitych i 70 rannych |
O drodze
Abra del Acay to najwyższy punkt całej Ruta 40, drogi biegnącej wzdłuż Andów przez całą Argentynę, na jej 4601. kilometrze. Przełęcz łączy dwa różne światy prowincji Salta: Punę, wysoki i suchy płaskowyż z górniczym i kolejowym miasteczkiem San Antonio de los Cobres (ok. 3775 m), i Doliny Calchaquí z wioskami z adobe i polami papryki. Spod przełęczy wypływa rzeka Calchaquí, którą droga potem odprowadza aż do Cachi. Nad siodłem stoi masyw Nevado de Acay, wysoki na prawie 6000 m (źródła podają od ok. 5750 do ok. 5950 m). Odcinek ma ok. 147 km, prawie w całości szutru, a ruch jest tak mały, że przez kilka godzin można nie spotkać żadnego auta. Od 1995 r. przełęcz jest prowincjonalnym pomnikiem przyrody (Monumento Natural, ustawa nr 6808). Z San Antonio de los Cobres na zachód, do Chile, prowadzi Paso de Sico.
Ile dokładnie ma metrów, nie wiadomo. Starsza tablica podaje 4895 m, inna 4959 m, nowsza drewniana 4995 m, węzeł w OSM ma 4953 m, a angielska Wikipedia przyjmuje ok. 4972 m. Pewne jest tylko, że leży wyżej niż Mont Blanc. Trasę wytyczono podobno w 1943 r., a budowę z kilofami i łopatami ciągnięto przez lata 50. Otwarcie przypada według Wikipedii na 8 lipca 1960 r., a według przewodnika Turismo Ruta 40 na Dzień Niepodległości, 9 lipca 1961 r. [data do sprawdzenia]. Hiszpańska Wikipedia łączy przebieg z dawnym szlakiem Inków, którym w XVI w. mieli przechodzić konkwistadorzy Diego de Almagro i Juan de Matienzo [do sprawdzenia w drugim źródle]. Na samym siodle leży apacheta, kopiec z kamieni, do którego podróżni dokładają kamień i drobną ofiarę dla Pachamamy z prośbą o szczęśliwą drogę.
Po południowej stronie droga schodzi doliną górnego Calchaquí do La Poma (ok. 3015 m), pierwszej wsi za przełęczą. W Wigilię 1930 r., 24 grudnia o świcie, trzęsienie ziemi o sile szacowanej na VIII stopni w skali Mercallego zburzyło domy z adobe; argentyński instytut sejsmologiczny INPRES podaje 31 zabitych i 70 rannych. Część wsi odbudowano na miejscu, część ok. 1 km dalej, nad rzeką Peña, a ruiny dawnej osady, La Poma Vieja, stoją do dziś przy drodze. Wokół wsi widać czarne, bazaltowe stożki Volcanes Gemelos: według Wikipedii mają ok. 100 tys. lat, a ich lawa zatamowała kiedyś dolinę i utworzyła przejściowe jeziora. W grudniu wieś obchodzi odpust świętej Barbary, a w styczniu festiwal pstrąga [daty do sprawdzenia].
Dalej dolina się rozszerza, pojawiają się pola, a za Payogastą wraca asfalt. Odcinek kończy się w Cachi, białym miasteczku pod ośnieżonym Nevado de Cachi, z kościołem, w którym belki, ołtarz i konfesjonały zrobiono z drewna kaktusa cardón, i z muzeum archeologicznym (ponad 5000 przedmiotów, głównie ceramika). Z Cachi Ruta 40 biegnie dalej na południe szutrem przez Doliny Calchaquí: Doliny Calchaquí: Ruta 40 z Cachi do Cafayate, a na wschód, do Salty, prowadzi droga przez park Los Cardones i Cuesta del Obispo.
.jpg){kind=link}
Na drodze
- San Antonio de los Cobres – Abra del Acay (ok. 44 km): kilkanaście pierwszych kilometrów asfaltem wspólnym z RN51, potem Ruta 40 skręca na południe i zaczyna się szuter. Długi, łagodny podjazd przez pustą Punę, ostatnie kilometry serpentynami na zboczu (średnie nachylenie ok. 4,5%). Na tablicach na przełęczy limit 30 km/h.
- Abra del Acay – La Poma (ok. 47 km): najtrudniejsza część. Wąskie serpentyny i półki skalne, gdzie mijają się z trudem dwa auta, luźny żwir i kamienie z osypisk. Niżej droga prowadzi korytami i przez suche brody, które po letnich ulewach zamieniają się w rwące potoki.
- La Poma – Payogasta – Cachi (ok. 57 km): szersza dolina, ubita ziemia i szuter z tarką, ostatnie kilkanaście kilometrów od Payogasty asfaltem. Kurz za każdym autem; przy mijaniu łatwo o odprysk kamienia.
- Wysokość: w powietrzu na przełęczy jest o połowę mniej tlenu niż nad morzem. Silnik wolnossący wyraźnie słabnie, a człowiek męczy się przy każdym postoju i przy podnoszeniu motocykla. Choroba wysokościowa (soroche, apunamiento) objawia się bólem głowy, nudnościami i zawrotami głowy.
- Pogoda i chłód: Puna jest bardzo sucha, z silnym wiatrem po południu. Na przełęczy przymrozki zdarzają się przez większą część roku, a w nocy temperatura spada nawet do ok. −15°C. Nawet w ciepłej porze, w listopadzie, trzeba jechać w pełnym ubraniu zimowym i przejechać przełęcz przed południem.
- Kierunek: z San Antonio de los Cobres jedzie się z wysoka i po nocy na Punie organizm jest już trochę przyzwyczajony; z Cachi trzeba w jeden dzień wspiąć się o ok. 2600 m. Dla kogoś po aklimatyzacji w Quebrada de Humahuaca albo na Punie lepszy jest kierunek na południe [opinia do sprawdzenia na miejscu].
Zobacz na filmie
- ▶ Motocyklem przez Abra del Acay, najwyższy punkt Ruta 40
Soy Tribu · YouTube · język: es - ▶ Podjazd na Abra del Acay krok po kroku
JUNIOR VIAJERO · YouTube · język: es - ▶ Ruta 40 przez Abra del Acay na motocyklach
Chuncanos Viajeros - Motoviajeros · YouTube · język: es
Praktycznie
- Tankowanie: stacja YPF i stacja bez marki w San Antonio de los Cobres, YPF (ACA) w Cachi (stan OSM 2026-10). W La Poma nie ma stacji (OSM; Turismo Ruta 40, stan na 2025-07). Cały odcinek, ok. 147 km szutrem i na dużej wysokości, trzeba przejechać na jednym baku, z zapasem w kanistrze.
- Postoje: apacheta i tablice na przełęczy, ruiny La Poma Vieja, plac i muzeum w Cachi. Między San Antonio a La Poma nie ma ani noclegu, ani sklepu; zasięg telefonu jest słaby albo go nie ma.
- Zamknięcia: w porze deszczowej osuwiska i wezbrane brody potrafią zamknąć drogę na kilka dni, a zimą przejazd utrudnia lód. Stan drogi podaje Vialidad Nacional (strona „Estado de rutas”), a o drogach dojazdowych Vialidad de la Provincia de Salta; przed wyjazdem warto też zapytać na miejscu, w San Antonio, La Poma albo Cachi [do sprawdzenia przed wyjazdem].
- Policja: Turismo Ruta 40 radzi zgłosić przejazd na posterunku w La Poma przed przełęczą i po niej (stan na 2025-07) [do sprawdzenia].
- Aklimatyzacja: przed przejazdem co najmniej kilka nocy na wysokości 2500–3500 m; przy silnych objawach choroby wysokościowej trzeba zjechać niżej.
Źródła (14)
es.wikipedia.org/wiki/Abra_del_Acay, en.wikipedia.org/wiki/Abra_del_Acay, www.turismoruta40.com.ar/en/acay-pass.html, billiken.lat/interesante/abra-del-acay-el-pun..., es.wikipedia.org/wiki/Ruta_Nacional_40_(Argentina), es.wikipedia.org/wiki/La_Poma, www.argentina.gob.ar/sites/default/files/2022..., www.canal26.com/historia/2026/10/18/un-terrem..., es.wikipedia.org/wiki/Cachi_(Salta), www.turismoruta40.com.ar/en/service-stations-..., www.argentina.gob.ar/transporte/vialidad-naci..., www.vialidadsalta.gob.ar/, www.openstreetmap.org/node/3208433723, www.openstreetmap.org/way/186667892