Serra do Açor to łupkowe góry w środku Portugalii, część Cordilheira Central, którą tworzy razem z Serra da Lousã na zachodzie i Serra da Estrela na wschodzie. Najwyżej wznosi się Pico da Cebola (ok. 1420 m), ale krajobraz robią tu nie szczyty, tylko głębokie doliny potoków i grzbiety, po których droga przeskakuje z jednej doliny do drugiej. Nie ma tu jednej drogi przez góry, tylko łańcuch dróg krajowych, wojewódzkich i gminnych: N112 z Portela do Vento, EM343 i EM543 do Fajão, potem przez grzbiet CM1400, N344 i EM508 do Piódão, a stamtąd drogami gminnymi w dół do Vide nad rzeką Alva. W 1747 r. opisywano te góry jako bardzo zimne, zwykle pokryte śniegiem, z owcami i kozami na zboczach. Dziś to Paisagem Protegida da Serra do Açor, a jej najcenniejszą częścią jest Mata da Margaraça na zachód od trasy: pierwotny las kasztanów, dębów i wawrzynów, chroniony od 1979 r., z którego drewna zrobiono podobno retabulum katedry Sé Nova w Coimbrze. W pożarach 2017 r. spłonęła prawie połowa lasu.

Portugalski serwis motoryzacyjny Standvirtual nazywa N112 „krzywoliniową” i wymienia ją wśród dróg, które trzeba przejechać: ok. 20 km od skrzyżowania z N2 w Portela do Vento do Pampilhosa da Serra, z nową, poszerzoną nawierzchnią i ciaśniejszymi zakrętami wyprofilowanymi do jazdy. Cała N112 z Góis do Castelo Branco ma ok. 87 km. Motocykliści liczą na niej kilkaset zakrętów, a ruchu prawie nie ma. Na trasie do Piódão zjeżdża się z niej po ok. 7 km.

Fajão to łupkowa wieś z sieci Aldeias do Xisto, wciśnięta w kotlinę pod kwarcytowymi skałami Penedos de Fajão. W 1233 r. przeor klasztoru São Pedro de Folques nadał tu przywilej dziesięciu osadnikom wsi zwanej wtedy Seira, a Fajão było osobną gminą aż do reformy z 24 października 1855 r. Leżało przy drodze wozów łączącej Beira Baixa z resztą Beiry, więc przez wieki zatrzymywali się tu poganiacze mułów. Ksiądz Nunes Pereira spisał i wydał w 1989 r. 24 miejscowe opowieści, „Contos de Fajão”, z własnymi drzeworytami; jego imię nosi wiejskie muzeum. Fajão jest też centrum projektu Starlight Aldeias do Xisto: sieć łupkowych wsi zachwala tutejsze nocne niebo jako jedno z najlepszych do obserwacji gwiazd, a we wsi stoi kopuła do obserwacji nieba.

Za Fajão droga wspina się na grzbiet na ok. 1000 m i schodzi do Piódão, łupkowej wsi-szopki na zboczu (osobna karta w przewodniku). Dalej wąska droga gminna prowadzi przez Foz d'Égua, gdzie dwa potoki łączą się pod kamiennymi mostkami, i maleńką Chãs d'Égua, a potem przez kolejny grzbiet w dół do Vide, wsi z sieci Aldeias de Montanha w dolinie Alvy, już po stronie Serra da Estrela.