Teruel (Maestrazgo) · dzień D
Cantavieja
| Typ | miasteczko, mury, zamek |
|---|---|
| Czas | 1–1,5 h |
| Wstęp | miasteczko bez opłat; Museo de las Guerras Carlistas z biletem [godziny i cena do sprawdzenia] |
| Wys. | 1290 m |
| Mieszkańcy | 729 (INE 2025); w 1857 r. 1943 |
| Ochrona | zespół zabytkowy od 1981 r.; Los Pueblos Más Bonitos de España od 2014 r. |
| Wojny karlistowskie | 1836–1840 stolica Komendantury Generalnej Maestrazgo; 1875 ostatnie oblężenie |
| Wydarzenia | San Antón z ogniskiem i błogosławieństwem zwierząt – weekend najbliższy 17 stycznia; fiesty patronalne 22–26 sierpnia; jarmark bydła – trzecia niedziela września [termin 2028 do sprawdzenia] |
Rys historyczny
Cantavieja stoi na skalnym cyplu na wysokości 1290 m, nad wąwozem rzeki o tej samej nazwie, i z daleka wygląda jak forteca: ściana domów zlewa się z urwiskiem, a od północy zamyka ją resztka zamku. Pascual Madoz w słowniku geograficznym z 1845 r. opisał ją jako miasto „na mocnej skale, która tworzy niemal doskonały trójkąt”. Miejscowa legenda wywodzi założenie od Hamilkara Barkasa, który miał je nazwać Cartago Vetus, „Stara Kartagina”. Pewniejsze jest to, że w jaskini Cueva de los Toros na terenie gminy znaleziono ślady neandertalczyków sprzed ok. 35 tys. lat – jedne z najpóźniejszych w tej części Hiszpanii.
W 1169 r. Alfons II Aragoński odebrał Cantavieję muzułmanom i oddał ją rycerskiemu zakonowi Świętego Odkupiciela, a w 1212 r. templariuszom, którzy uczynili z niej stolicę baliwatu z Mirambel, Villarluengo, La Iglesuelą i kilkoma innymi wsiami. Po kasacie zakonu templariusze bronili zamku przez kilka miesięcy 1308 r., zanim poddali się królewskiemu rycerzowi Berenguerowi de Tobía; od 1317 r. panami byli joannici, aż do XIX w. Z tamtych czasów zostały mury i gotycki kościół San Miguel z XV w. z alabastrowym grobowcem Gonzala de Funes, zarządcy baliwatu, z 1415 r. Bogactwo z handlu wełną w XVIII w. dało miastu barokowy kościół Asunción i szpital San Roque z 1775 r.
W wojnach karlistowskich Cantavieja była dla karlistów tym, czym stolica: w kwietniu 1836 r. Ramón Cabrera zrobił z niej siedzibę Komendantury Generalnej Maestrazgo, umocnił mury, otworzył szkołę oficerów, dwa szpitale i odlewnię, z której wyszły pierwsze dwie armaty jego wojska. Miasto przechodziło z rąk do rąk: w październiku 1836 r. zajął je generał Evaristo San Miguel, w kwietniu 1837 r. odbił Juan Cabañero, po czym działała tu drukarnia z gazetą karlistowskiej armii, a w lipcu 1837 r. przyjechał sam pretendent Karol Izydor. W maju 1840 r. wycofujący się karliści spalili magazyny i wysadzili prochownię w zamku; pięć lat później ponad sto domów nadal stało spalonych. W trzeciej wojnie karlistowskiej Cantavieja znów była twierdzą karlistów, aż do oblężenia zakończonego 6 lipca 1875 r. niewolą całej załogi. Tę historię opowiada Museo de las Guerras Carlistas w XVII-wiecznym domu przy calle Mayor, z mundurami, bronią, rycinami i makietami.
Serce miasteczka to plac Cristo Rey z kamiennymi arkadami: ratusz z XVI w. z herbem i łacińską inskrypcją na fasadzie, z drewnianym stropem kasetonowym w sali, Casa Bayle z trzema herbami w łuku bramy i kościół Asunción, pod którego wieżą przechodzi ulica. Przy kościele San Miguel z dawnego muru otwiera się punkt widokowy El Portillo na wąwozy wokół miasta. Dziś Cantavieja jest stolicą powiatu Maestrazgo i żyje z hodowli świń, owiec i bydła oraz z kamieniołomów; na stołach jest szynka z Teruel i ser z sąsiedniego Tronchón.
Na miejscu
- Plac Cristo Rey z arkadami, ratuszem, Casa Bayle i kościołem Asunción.
- Kościół San Miguel z grobowcem Gonzala de Funes i punkt widokowy El Portillo na murze.
- Museo de las Guerras Carlistas przy calle Mayor: dwa piętra i krótki film na koniec [godziny do sprawdzenia].
- Resztki zamku z kalwarią na północnym krańcu cypla, z widokiem na wąwóz.
Praktycznie
- Na trasie dnia D, na końcu The Silent Route (z przełęczy Cuarto Pelado ok. 10 km, szacunkowo); dalej drogą A-226 do Mirambel.
- Stare miasto jest małe i brukowane: motocykl zostaw przy wjeździe albo na drodze pod miastem [parking do sprawdzenia].
- Na 1290 m nawet w lipcu wieczory są chłodne; dobre miejsce na postój w połowie dnia [bary i godziny do sprawdzenia].
Źródła (4)
es.wikipedia.org/wiki/Cantavieja, www.turismodearagon.com/ficha/museo-de-las-gu..., turismomaestrazgo.org/en/espacios_museisticos..., www.turismodearagon.com/ficha/cantavieja/
40.52542, -0.40533 (wikidata:Q633345)