Epicka droga motocyklowa · Austria
Großglockner-Hochalpenstraße z Bruck przez Hochtor do Heiligenblut
| Drogi | L271, droga płatna bez numeru (Großglockner-Hochalpenstraße, Ferleiten – Heiligenblut) |
|---|---|
| Długość | ok. 50 km Bruck – Heiligenblut (OSRM, szacunkowo; zarządca podaje 48 km, licząc od Bruck do granicy drogi płatnej nad Heiligenblut): ok. 28 km podjazdu przez Fusch na Fuscher Törl, ok. 6 km do Hochtor i ok. 17 km zjazdu do Heiligenblut; bez bocznych dróg na Edelweißspitze (ok. 1,6 km w jedną stronę) i Kaiser-Franz-Josefs-Höhe |
| Przełęcze | Fuscher Törl (2428 m), Hochtor (2504 m) |
| Charakter | przełęcz, serpentyny |
| Sezon | zwykle od początku maja do początku listopada; zimą zamknięta, nocą (poza godzinami otwarcia) zakaz ruchu [daty co roku zależne od śniegu, do sprawdzenia przed wyjazdem] |
| Najwyżej | Edelweißspitze 2571 m (boczna droga); na trasie głównej tunel pod Hochtor na 2504 m (dawna przełęcz ok. 2576 m) i Fuscher Törl 2428 m |
| Zakręty | 36 serpentyn na 48 km, nachylenie do 12% |
| Budowa | 1930–1935, projekt Franza Wallacka; otwarta 3 sierpnia 1935 r. przez prezydenta Wilhelma Miklasa |
| Granica | w tunelu pod Hochtor przechodzi się z Salzburga do Karyntii; po 24 km drogi w każdym kraju związkowym |
| Zabytek | pod ochroną konserwatorską od 2016 r., na wstępnej liście światowego dziedzictwa UNESCO |
| Ruch | ok. 270 tys. pojazdów rocznie (2007); ok. miliona odwiedzających rocznie |
| Myto | motocykl 36,50 € za dzień (2026) |
| GPX | ślad drogi (OpenRouteService, sprawdź w nawigacji) |
O drodze
Hochtor, siodło między Salzburgiem a Karyntią, było przejściem przez Wysokie Taury na długo przed szosą. Ludzie chodzili tędy już ok. 3500 lat temu, a Celtowie i Rzymianie prowadzili przez nie najkrótszą drogę z północy nad Adriatyk; przez stulecia juczne karawany niosły na południe metale i futra, a z Wenecji na północ przyprawy, tkaniny i kamienie szlachetne. W 1933 r., przy budowie szosy, znaleziono tu podobno brązową statuetkę Herkulesa (miejsce znaleziska później podważono), a wykopaliska prowadzone od 1994 r. odsłoniły przełęczowe sanktuarium z fragmentami ok. 20 kolejnych figurek, celtyckimi srebrnymi monetami z I w. p.n.e. i rzymskimi miedziakami – ofiarami podróżnych za szczęśliwe przejście. Pierwszą drogę kołową w te góry zbudowano z Heiligenblut do schroniska Glocknerhaus (otwarta w 1910 r.), a myśl o szosie przez całe pasmo wróciła w młodej, biednej Republice Austrii: budowa miała dać pracę tysiącom bezrobotnych, przyciągnąć zamożnych turystów z samochodami i stać się symbolem kraju, w który mało kto wierzył.
Projekt w 1924 r. dostał Franz Wallack, inżynier karynckiej służby drogowej, który latem 1925 r. objechał w pięć tygodni 30 alpejskich przełęczy, żeby zobaczyć, jak inni wpisali drogi w góry. Politycznie przepchnął budowę premier Salzburga (Landeshauptmann) Franz Rehrl. Pierwszy ładunek wybuchowy odpalono 30 sierpnia 1930 r. w Ferleiten; w sierpniu 1931 r. pracowało jednocześnie 2357 ludzi, a łącznie przez budowę przeszło ponad 4000 robotników, którym dziś poświęcone jest miejsce pamięci na Fuscher Törl. 22 września 1934 r. Rehrl, z Wallackiem obok, przejechał po surowym jeszcze nasypie przerobionym Steyrem 100 z Fusch przez Hochtor do Heiligenblut i z powrotem – jako pierwszy przekroczył Wysokie Taury samochodem; wyprawa trwała prawie siedem godzin. 3 sierpnia 1935 r. drogę otworzył prezydent Wilhelm Miklas, a nazajutrz po piaszczystej jeszcze nawierzchni pojechał pierwszy wyścig samochodów i motocykli. Od 2016 r. droga jest zabytkiem, a jej zarządca, państwowa spółka GROHAG, utrzymuje ją do dziś jako drogę prywatną z prawem ruchu publicznego.
Droga zaczyna się w Bruck nad Salzach, gdzie przy jezdni stoją granitowe słupki z kilometrażem; pierwsze ok. 10 km do Fusch to zwykła droga krajowa L271, a płatny odcinek zaczyna się przy kasie w Ferleiten. Dalej szosa wspina się doliną Fuscher Tal i serpentynami nad nią na Fuscher Törl, skąd odchodzi brukowana droga na Edelweißspitze z widokiem na ok. 30 trzytysięczników. Potem obok jeziorka Fuscher Lacke, gdzie w oryginalnej budce dróżnika z czasów budowy jest wystawa o „Glocknerbaraber”, budowniczych drogi, przez krótki tunel pod Mittertörl i tunel pod Hochtor zjeżdża się do Karyntii. Przy rondzie Guttal odbija Gletscherstraße na Kaiser-Franz-Josefs-Höhe (2369 m), nazwaną tak po wizycie cesarza Franciszka Józefa i cesarzowej Elżbiety 6–7 września 1856 r.; widać z niej Großglockner (3798 m), najwyższy szczyt Austrii, i Pasterze, najdłuższy lodowiec Alp Wschodnich. Trasa kończy się w Heiligenblut, gdzie gotycki kościół św. Wincentego z XV w. przechowuje, według legendy, fiolkę z krwią Chrystusa, którą duński książę Bricius miał przenieść tu ok. 914 r., zanim zasypała go lawina. Dalej na południe biegnie już droga B107 doliną Möll.
Na drodze
- Bruck – Ferleiten (ok. 14 km): rozgrzewka doliną Fuscher Tal, przez Fusch, łagodnie pod górę i bez serpentyn; za Ferleiten, przy kasie, zaczyna się właściwa droga wysokogórska.
- Ferleiten – Fuscher Törl: długi ciąg serpentyn po północnym zboczu, szeroka jezdnia (poszerzana po wojnie) i równe łuki o łagodnych promieniach; przy jezdni niebieskie tablice z numerami i nazwami zakrętów, na niektórych lewych łukach namalowane na asfalcie elipsy, które mają odwieść od ścinania zakrętów.
- Fuscher Törl – Hochtor – Guttal: najwyżej położony odcinek, z tunelami pod Mittertörl i Hochtor; wczesnym latem jedzie się między ścianami śniegu, a w pochmurny dzień w chmurze. Boczna droga na Edelweißspitze to wąski, częściowo brukowany odcinek – lepiej jechać wolno i spodziewać się samochodów zawracających na małym parkingu.
- Zjazd do Heiligenblut: serpentyny po południowej stronie z widokiem na Großglockner; przy rondzie Guttal odbija Gletscherstraße na Kaiser-Franz-Josefs-Höhe [długość do sprawdzenia], a w Heiligenblut widać już z góry wieżę kościoła na tle szczytu.
- Ruch i tempo: latem sznury samochodów, kamperów, autokarów i kolarzy; zarządca wprowadził na swoich drogach ograniczenie do 70 km/h. Przy dużym ruchu w kasie otwiera się osobne okienko dla motocykli. Na Edelweißspitze i Kaiser-Franz-Josefs-Höhe są wydzielone parkingi dla motocykli (Bikers Point), a na Kaiser-Franz-Josefs-Höhe i przy południowym wylocie tunelu pod Hochtor szafki na kask i kurtkę.
- Pogoda i kierunek: na 2500 m nawet w lipcu bywa kilka stopni, mgła i deszcz ze śniegiem, a nawierzchnia po deszczu robi się śliska. Z północy podjazd jest dłuższy i kończy się widokiem na Großglockner zza Hochtor; z południa wjeżdża się od razu pod lodowiec, a zjazd na Fusch otwiera widok na zielone doliny Pinzgau.
Praktycznie
- Tankowanie: stacje w Bruck i mała stacja w Fusch; po stronie karynckiej najbliższa stacja jest w Heiligenblut, przy B107 ok. 2 km za wsią; między Ferleiten a Heiligenblut stacji nie ma (stan na 2026-11, źródło: OpenStreetMap) [godziny otwarcia do sprawdzenia przed wyjazdem].
- Opłaty: droga płatna, kasy w Ferleiten i nad Heiligenblut. W 2026 r. bilet dzienny na motocykl kosztował 36,50 €, po 18:00 30,00 €, na motocykl elektryczny 32,50 €; dopłata za drugi dzień 17,50 €. Bilet dzienny pozwala wjeżdżać i wyjeżdżać wiele razy tego samego dnia. „Tour-Ticket” na motocykl za 55,50 € obejmuje po jednym dniu na tej drodze, Gerlos Alpenstraße i Nockalmstraße (w przedsprzedaży w klubach ÖAMTC, ARBÖ i ADAC 51,50 €), a „Rundfahrtkarte” za 46,00 € – jeden przejazd tędy i jeden przez tunel Felbertauern (stan na 2026-11, źródło: grossglockner.at) [ceny do sprawdzenia przed wyjazdem].
- Sezon i godziny: droga jest zamknięta zimą; w 2026 r. otwarto ją 25 kwietnia, a obecnie stoi zamknięta do początku maja 2027 r. Godziny otwarcia w 2026 r.: do 31 maja 6:00–20:00 (ostatni wjazd 19:15), 1 czerwca – 31 sierpnia 5:30–21:00 (ostatni wjazd 20:15), od 1 września 6:00–19:30 (ostatni wjazd 18:45); poza nimi obowiązuje urzędowy zakaz ruchu nocą (stan na 2026-11, źródła: grossglockner.at, komunikat GROHAG z 2026-04-24) [daty i godziny do sprawdzenia przed wyjazdem].
- Zamknięcia na wyścigi: gdy przez drogę jedzie wyścig kolarski, część trasy zamyka się na kilka godzin; 9 lipca 2026 r. przy mecie etapu Tour of Austria na Kaiser-Franz-Josefs-Höhe zamknięto po południu dojazd od Heiligenblut i Gletscherstraße, a od strony Ferleiten droga była przejezdna (stan na 2026-11, źródło: GROHAG). Wyścigi w roku wyjazdu [do sprawdzenia przed wyjazdem].
- Ruch: droga nie należy do sieci krajowych liczników; według zestawienia z 2007 r. przejeżdża nią ok. 270 tys. pojazdów rocznie, a zarządca podaje ok. miliona odwiedzających w sezonie (źródła: Wikipedia, grossglockner.at).
- Postoje: Edelweißspitze z parkingiem dla motocykli, Fuscher Törl, Fuscher Lacke z wystawą o budowie drogi, wystawa „Passheiligtum Hochtor” przy południowym wylocie tunelu, centrum dla zwiedzających na Kaiser-Franz-Josefs-Höhe; wystawy przy drodze są bezpłatne [godziny otwarcia do sprawdzenia przed wyjazdem].
Źródła (13)
www.grossglockner.at/de/die-hochalpenstrasse/..., www.grossglockner.at/de/die-hochalpenstrasse/motorrad, www.grossglockner.at/de/die-hochalpenstrasse/..., www.grossglockner.at/de/fuer-ihren-besuch/pre..., de.wikipedia.org/wiki/Großglockner-Hochalpenstraße, de.wikipedia.org/wiki/Großglockner_Straße, de.wikipedia.org/wiki/Heiligenblut_am_Großglockner, grosskirchheim.gv.at/fileadmin/grosskirchheim..., grosskirchheim.gv.at/fileadmin/grosskirchheim..., heiligenblut.gv.at/fileadmin/heiligenblut/use..., www.salzburg24.at/news/salzburg/pinzgau/durch..., www.motorradonline.de/reise/motorrad-tour-oes..., www.openstreetmap.org/node/1446820841