Piotryseusztrasy i przewodniki motocykloweSzukaj

← Epickie drogi motocyklowe

Linia: ślad z OpenRouteService (wariant bez autostrad), dane © OpenStreetMap contributors – przed jazdą sprawdź go w nawigacji.

Epicka droga motocyklowa · Austria

Großglockner-Hochalpenstraße z Bruck przez Hochtor do Heiligenblut

Großglockner-Hochalpenstraße z Bruck przez Hochtor do Heiligenblut
Fot. PantheraLeo1359531, CC BY-SA 4.0, Wikimedia Commons
DrogiL271, droga płatna bez numeru (Großglockner-Hochalpenstraße, Ferleiten – Heiligenblut)
Długośćok. 50 km Bruck – Heiligenblut (OSRM, szacunkowo; zarządca podaje 48 km, licząc od Bruck do granicy drogi płatnej nad Heiligenblut): ok. 28 km podjazdu przez Fusch na Fuscher Törl, ok. 6 km do Hochtor i ok. 17 km zjazdu do Heiligenblut; bez bocznych dróg na Edelweißspitze (ok. 1,6 km w jedną stronę) i Kaiser-Franz-Josefs-Höhe
PrzełęczeFuscher Törl (2428 m), Hochtor (2504 m)
Charakterprzełęcz, serpentyny
Sezonzwykle od początku maja do początku listopada; zimą zamknięta, nocą (poza godzinami otwarcia) zakaz ruchu [daty co roku zależne od śniegu, do sprawdzenia przed wyjazdem]
NajwyżejEdelweißspitze 2571 m (boczna droga); na trasie głównej tunel pod Hochtor na 2504 m (dawna przełęcz ok. 2576 m) i Fuscher Törl 2428 m
Zakręty36 serpentyn na 48 km, nachylenie do 12%
Budowa1930–1935, projekt Franza Wallacka; otwarta 3 sierpnia 1935 r. przez prezydenta Wilhelma Miklasa
Granicaw tunelu pod Hochtor przechodzi się z Salzburga do Karyntii; po 24 km drogi w każdym kraju związkowym
Zabytekpod ochroną konserwatorską od 2016 r., na wstępnej liście światowego dziedzictwa UNESCO
Ruchok. 270 tys. pojazdów rocznie (2007); ok. miliona odwiedzających rocznie
Mytomotocykl 36,50 € za dzień (2026)
GPXślad drogi (OpenRouteService, sprawdź w nawigacji)

O drodze

Hochtor, siodło między Salzburgiem a Karyntią, było przejściem przez Wysokie Taury na długo przed szosą. Ludzie chodzili tędy już ok. 3500 lat temu, a Celtowie i Rzymianie prowadzili przez nie najkrótszą drogę z północy nad Adriatyk; przez stulecia juczne karawany niosły na południe metale i futra, a z Wenecji na północ przyprawy, tkaniny i kamienie szlachetne. W 1933 r., przy budowie szosy, znaleziono tu podobno brązową statuetkę Herkulesa (miejsce znaleziska później podważono), a wykopaliska prowadzone od 1994 r. odsłoniły przełęczowe sanktuarium z fragmentami ok. 20 kolejnych figurek, celtyckimi srebrnymi monetami z I w. p.n.e. i rzymskimi miedziakami – ofiarami podróżnych za szczęśliwe przejście. Pierwszą drogę kołową w te góry zbudowano z Heiligenblut do schroniska Glocknerhaus (otwarta w 1910 r.), a myśl o szosie przez całe pasmo wróciła w młodej, biednej Republice Austrii: budowa miała dać pracę tysiącom bezrobotnych, przyciągnąć zamożnych turystów z samochodami i stać się symbolem kraju, w który mało kto wierzył.

Projekt w 1924 r. dostał Franz Wallack, inżynier karynckiej służby drogowej, który latem 1925 r. objechał w pięć tygodni 30 alpejskich przełęczy, żeby zobaczyć, jak inni wpisali drogi w góry. Politycznie przepchnął budowę premier Salzburga (Landeshauptmann) Franz Rehrl. Pierwszy ładunek wybuchowy odpalono 30 sierpnia 1930 r. w Ferleiten; w sierpniu 1931 r. pracowało jednocześnie 2357 ludzi, a łącznie przez budowę przeszło ponad 4000 robotników, którym dziś poświęcone jest miejsce pamięci na Fuscher Törl. 22 września 1934 r. Rehrl, z Wallackiem obok, przejechał po surowym jeszcze nasypie przerobionym Steyrem 100 z Fusch przez Hochtor do Heiligenblut i z powrotem – jako pierwszy przekroczył Wysokie Taury samochodem; wyprawa trwała prawie siedem godzin. 3 sierpnia 1935 r. drogę otworzył prezydent Wilhelm Miklas, a nazajutrz po piaszczystej jeszcze nawierzchni pojechał pierwszy wyścig samochodów i motocykli. Od 2016 r. droga jest zabytkiem, a jej zarządca, państwowa spółka GROHAG, utrzymuje ją do dziś jako drogę prywatną z prawem ruchu publicznego.

Droga zaczyna się w Bruck nad Salzach, gdzie przy jezdni stoją granitowe słupki z kilometrażem; pierwsze ok. 10 km do Fusch to zwykła droga krajowa L271, a płatny odcinek zaczyna się przy kasie w Ferleiten. Dalej szosa wspina się doliną Fuscher Tal i serpentynami nad nią na Fuscher Törl, skąd odchodzi brukowana droga na Edelweißspitze z widokiem na ok. 30 trzytysięczników. Potem obok jeziorka Fuscher Lacke, gdzie w oryginalnej budce dróżnika z czasów budowy jest wystawa o „Glocknerbaraber”, budowniczych drogi, przez krótki tunel pod Mittertörl i tunel pod Hochtor zjeżdża się do Karyntii. Przy rondzie Guttal odbija Gletscherstraße na Kaiser-Franz-Josefs-Höhe (2369 m), nazwaną tak po wizycie cesarza Franciszka Józefa i cesarzowej Elżbiety 6–7 września 1856 r.; widać z niej Großglockner (3798 m), najwyższy szczyt Austrii, i Pasterze, najdłuższy lodowiec Alp Wschodnich. Trasa kończy się w Heiligenblut, gdzie gotycki kościół św. Wincentego z XV w. przechowuje, według legendy, fiolkę z krwią Chrystusa, którą duński książę Bricius miał przenieść tu ok. 914 r., zanim zasypała go lawina. Dalej na południe biegnie już droga B107 doliną Möll.

Na drodze

Praktycznie

Źródła (13)

www.grossglockner.at/de/die-hochalpenstrasse/..., www.grossglockner.at/de/die-hochalpenstrasse/motorrad, www.grossglockner.at/de/die-hochalpenstrasse/..., www.grossglockner.at/de/fuer-ihren-besuch/pre..., de.wikipedia.org/wiki/Großglockner-Hochalpenstraße, de.wikipedia.org/wiki/Großglockner_Straße, de.wikipedia.org/wiki/Heiligenblut_am_Großglockner, grosskirchheim.gv.at/fileadmin/grosskirchheim..., grosskirchheim.gv.at/fileadmin/grosskirchheim..., heiligenblut.gv.at/fileadmin/heiligenblut/use..., www.salzburg24.at/news/salzburg/pinzgau/durch..., www.motorradonline.de/reise/motorrad-tour-oes..., www.openstreetmap.org/node/1446820841

Regiony: Hohe Tauern / Wysokie Taury, Kärnten / Karyntia.

Plik drogi w repozytorium