Piotryseusztrasy i przewodniki motocykloweSzukaj

← Epickie drogi motocyklowe

Linia: ślad z OpenRouteService (wariant bez autostrad), dane © OpenStreetMap contributors – przed jazdą sprawdź go w nawigacji.

Epicka droga motocyklowa · Francja

Col d'Izoard z Briançon do Arvieux, przez Casse Déserte (D902)

Col d'Izoard z Briançon do Arvieux, przez Casse Déserte (D902)
Fot. Marc Mongenet, CC BY-SA 4.0, Wikimedia Commons
DrogiD902
Długośćok. 32 km Briançon – Arvieux: ok. 21 km podjazdu z Briançon i ok. 11 km zjazdu do Arvieux (OSRM, szacunkowo)
PrzełęczeCol d'Izoard (2361 m)
Charakterprzełęcz, serpentyny
Sezonzwykle od połowy maja albo czerwca do początku listopada; zimą odcinek Le Laus – Brunissard zamknięty dla samochodów [daty co roku zależne od śniegu, do sprawdzenia przed wyjazdem]
NajwyżejCol d'Izoard, ok. 2360 m (OSM: 2361 m, IGN według fr.wikipedii: 2362 m)
Z Briançon19,1 km od ronda na wylocie (1208 m), średnio 6%, do ok. 11%
Od południa15,9 km z Château-Ville-Vieille, średnio 6,9%, do 11,3%; Arvieux leży na 1547 m
Budowadroga wojskowa z lat 1893–1897, prowadzona przez generała barona Berge'a
Casse Déserteskalne iglice z dolomitycznych zlepów (cargneules) na ok. 2220 m
Tour de Franceod 1922 r., 36 razy; meta na przełęczy w 2017 r.
Na trasieRefuge Napoléon (1858), pomnik Berge'a (1934), stela Coppiego i Bobeta
GPXślad drogi (OpenRouteService, sprawdź w nawigacji)

O drodze

Izoard łączy Briançonnais z doliną Cerveyrette i Queyras z doliną Guil. Obie strony należały do Delfinatu i do republiki Escartons: związku górskich gmin wokół Briançon, które od karty z 1343 r. aż do rewolucji same rozkładały podatki i rządziły się po swojemu. Nazwa przełęczy pojawia się w dokumentach z 1475 r. jako Collis Ysoardi; jej pochodzenie jest sporne – jedni widzą w niej germańskie imię Isoward, językoznawca Jacques Lacroix galijskie słowo oznaczające przejście przez niską granicę. Szosę przez przełęcz zbudowało wojsko w latach 1893–1897 pod kierunkiem generała barona Berge'a; na przełęczy stoi jego pomnik z 1934 r. Kilometr poniżej szczytu, po stronie Briançon, stoi starsze od drogi Refuge Napoléon (1858). Napoleon zapisał w testamencie z 1821 r. pieniądze dla departamentu Hautes-Alpes, wdzięczny za przyjęcie, jakie zgotowali mu mieszkańcy po ucieczce z Elby; za Napoleona III zapis wykorzystano na schroniska na przełęczach, z których do 1858 r. powstało sześć. Izoard leży na Route des Grandes Alpes i numerze D902, którym na północy prowadzą też Col du Galibier i Col de l'Iseran; na południu trasa wiedzie dalej przez Guillestre i Vars na Col de la Bonette.

Sławę Izoardowi dała druga strona. Tuż pod przełęczą w stronę Queyras droga wchodzi w Casse Déserte, „pustą piargownię”: strome zbocza szarego gruzu, z którego sterczą żółtawe iglice ze zlepów dolomitycznych (cargneules), resztki warstw triasowych, które przesunęły się na młodsze skały przy wypiętrzaniu Alp. W tym krajobrazie Tour de France rozstrzygał wyścigi od 1922 r., gdy pierwszy przejechał tu Belg Philippe Thys. Na skale przy wyjeździe z Casse Déserte wiszą portrety Fausta Coppiego i Louisona Bobeta. Coppi na Giro d'Italia 1949 przejechał Izoard w słynnej samotnej ucieczce, a Bobet w 1953 r. zaatakował tu i wygrał swój pierwszy Tour; Coppi, który wtedy oglądał wyścig, miał rzucić „Il est beau, Louison”. Do 2026 r. Tour był na Izoardzie 36 razy, a w 2017 r. pierwszy raz miał metę na samej przełęczy, gdzie wygrał Francuz Warren Barguil. W Casse Déserte nakręcono też ostatnią scenę filmu „Les Valseuses” Bertranda Bliera (1974).

Po obu stronach leżą małe górskie wsie. Cervières (ok. 1620 m), w połowie drogi z Briançon, spłonęła prawie cała latem 1944 r., podczas walk o wyzwolenie Briançonnais, gdy Niemcy podpalili ją pociskami zapalającymi z grzbietów nad doliną; z dawnych domów z drewnianym szkieletem zostało kilka nad rzeką, najstarsze z XVI w. Po stronie Queyras droga przechodzi przez Brunissard (ok. 1760 m), przysiółek Arvieux, który niemal w całości strawił pożar w 1882 r., i kończy się w Arvieux. Gmina należy do parku regionalnego Queyras (od 1977 r.) działa w niej wytwórnia drewnianych zabawek Queyras.

Na drodze

Praktycznie

Źródła (11)

fr.wikipedia.org/wiki/Col_d%27Izoard, en.wikipedia.org/wiki/Col_d%27Izoard, fr.wikipedia.org/wiki/Cervi%C3%A8res_(Hautes-Alpes), fr.wikipedia.org/wiki/Arvieux, patrimoine.hautes-alpes.fr/poi/227387-rifugio..., www.napoleon.org/magazine/livres/histoire-des..., www.alti-mag.com/alti-actus/fermeture-cols-alpes, www.hautesvallees.com/lizoard/fete-et-manifes..., provence-alpes-cotedazur.com/que-faire/sortir..., www.envie-de-queyras.com/?p=6266, www.inforoute05.fr/

W podróżach

Plik drogi w repozytorium